جهت عضويت ايميل خود را ثبت كنيد
   
  
 
 
 
 

فرارسیدن ماه محرم الحرام و ایام عاشورای سالار شهیدان و سرور آزادگان حضرت اباعبدالله الحسین (عليه أفضل الصلوة والسلام) و اهل بیت پاک و یاران باوفایشان را به محضر مبارک منتقم آل محمد (صلی الله علیه وآله وسلّم) حضرت بقيةالله الأعظم (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) و به عموم مسلمانان جهان بويژه شيعيان و ارادتمندان خاندان رسالت (عليهم السلام) تسلیت عرض می نمائیم.                             مدیریت پایگاه

حجةالاسلام والمسلمين فخرالاسلام

 

گفت‌وگو با حجت‌الاسلام والمسلمین سیدعباس فخرالاسلام

 

ـ چگونه شد که شما با آیت‌الله العظمي شیرازی آشنا شدید و با فرزند ایشان ازدواج کردید؟

حجت‌الاسلام والمسلمین فخرالاسلام: من در سال 1342 برای ادامه‌ی تحصیل به نجف مشرف شدم. در آن زمان کفایه و مکاسب می‌خواندم. اولین سال اقامتم در نجف، آخرین سال تحصیلاتم در دروس سطح بود. پنج‌شنبه‌ها در منزل آيت الله العظمي شیرازی روضه بود و من با توجه به اینکه منبری نسبتاً مشهوری بودم، منبر می‌رفتم. در آنجا از نزدیک با آقا آشنا شدم.

من پیوسته برای ازدواج با آیت‌الله وحید خراسانی مشورت می‌کردم. ایشان می‌گفت اگر از سه شهر (مشهد، نجف و تهران) همسر بخواهید، من می‌توانم برای خواستگاری واسطه شوم. برای ازدواج لیستی از خانواده‌ی علما در نجف آماده کرده بودم و پیرامون چند نفر با ایشان گفت‌وگو کردم که نهایتاً قرار شد به خواستگاری صبیه‌ی آیت‌الله العظمي شیرازی برویم و الحمدلله این وصلت صورت پذیرفت. مهم‌ترین علت در اینکه جذب آیت‌الله شیرازی شدیم، زهد و یک‌رنگی ایشان در زندگی بود. حقیقتاً با دیگر مراجع تفاوت داشتند و هیچ‌گونه برتری و تشخصی را در جهات مالی و معیشتی برنمی‌تافتند.

حدود پنج سال در درس خارج فقه آیت‌الله شیرازی شرکت می‌کردم. بيش از صد طلبه به این درس می‌آمدند. آیت‌الله حاج شيخ حسين وحید نیز تازه شروع به تدریس خارج کرده بودند که حدود یازده نفر ـ من‌جمله بنده، مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی عبادی و آقای رضازاده ـ شاگرد داشتند.

 

ـ با توجه به پنج سال حضورتان در خارج فقه آیت‌الله شیرازی، ایشان چه دیدگاه یا فتوای متفاوتی داشتند؟

حجت‌الاسلام والمسلمین فخرالاسلام: ایشان بسیار مفصل و در باب باب فقه کار کرده بودند. در فقه از مرحوم سيد ابوالحسن اصفهانی و در اصول از مرحوم آقا ضياء عراقی بسیار تأثیر پذیرفته بودند و وارث و انتقال‌دهنده‌ی آن دیدگاه‌ها به نسل بعد بودند. مثلاً نظری داشتند که این‌که مشهور می‌گوید شک در دو رکعت نخست نماز، با دیگر رکعات تفاوت دارد، اشتباه است و مبنایی خاص ارائه می‌نمودند. یا در بحث‌های ترتّب، رؤیت هلال، بیهوشی(اغماء)، ستر وجه و کفین، ذبح با دستگاه و... رأی خود را داشتند.

 

ـ آیا خاطره‌ای برای خودتان جهت ثبت در یادنامه در ذهن دارید؟

حجت‌الاسلام والمسلمین فخرالاسلام: بله، خاطره اي كه به آن افتخار مي كنم. یک شب تابستانی من در خدمت آقا در پشت بام منزل‌شان نشسته بودیم. درس‌های ایشان را که به فارسی گفته بودند، به عربی نوشته بودم و برایشان خواندم. ایشان خيلي خوش‌حال شدند. می فرمودند اگر برای هر منبری که در خليج می‌روی، پول یک خانه به تو می‌دادند، این‌قدر خوش‌حال نمی‌شدم. بعد به پایین رفته و گفته بودند اگر فخر دوسال دیگر این‌گونه درس بخواند، به او اجازه‌ی اجتهاد می‌دهم.

 

ـ دیدگاه ایشان پیرامون آموزش و گسترش کتب فلاسفه‌ی مسلمان چه بود؟

حجت‌الاسلام والمسلمین فخرالاسلام: آن‌چنان موافق نبودند. می‌گفتند این اندیشه‌ها التزامی به عقاید و سنن اسلامی ندارد. خیلی از فقها این‌گونه بودند. مثلا آیت‌الله وحید خراسانی می‌گفت در نجف منبر می‌رفتم، مرحوم سیدابوالحسن اصفهانی خیلی خوشش آمد و مرا تشویق کرد در نجف بمانم و ادامه‌ی تحصیل دهم. اما من به عشق حضور در دروس معقول فیلسوف شرق میرزا مهدی آشتیانی به تهران آمدم و چند سال فلسفه خواندم، اما الان پشیمانم. کاش به توصیه‌ی مرحوم اصفهانی توجه می‌کردم. آیت‌الله شیرازی نیز شاگرد آیت‌الله اصفهانی بودند و دیدگاه یک‌سانی داشتند.

 

 
 
۱۳۹۶ سه شنبه ۴ مهر
   
 
نسخه عربي سايت پايگاه 
 
   
4 تعداد کاربران آنلاین
380 تعداد بازدیدکنندگان امروز
3534 تعداد بازديد كنندگان هفته
11056 تعداد بازدیدکنندگان ماه
1288419 تعداد بازدیدکنندگان کل
 
 
كليه حقوق مادي و معنوي سايت محقوظ و متعلق به دفتر آيةالله حاج سیّد محمّدعلی شیرازی می باشد
Designer:M.R.Ayazdehpour