جهت عضويت ايميل خود را ثبت كنيد
   
  
 
 
 
 

فرارسیدن ماه محرم الحرام و ایام عاشورای سالار شهیدان و سرور آزادگان حضرت اباعبدالله الحسین (عليه أفضل الصلوة والسلام) و اهل بیت پاک و یاران باوفایشان را به محضر مبارک منتقم آل محمد (صلی الله علیه وآله وسلّم) حضرت بقيةالله الأعظم (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) و به عموم مسلمانان جهان بويژه شيعيان و ارادتمندان خاندان رسالت (عليهم السلام) تسلیت عرض می نمائیم.                             مدیریت پایگاه

حجةالاسلام والمسلمين اسلامي

 

 

گفت‌وگو با حجت‌الاسلام والمسلمین سید ذبیح‌الله اسلامی

 

ـ ما براي مراسم بیست‌وپنجمین سالگرد ارتحال آيت‌الله‌العظمي سيدعبدالله شيرازي حضور شما رسيديم كه با توجه به خاطرات شما از ايشان و نكته‌هايي كه در برخورد با ايشان داشته‌ايد بتوانيد بخش ناگفته‌اي از زندگي و سيره‌ی علمي و عملي ايشان را منعكس كنيد.

حجت‌الاسلام والمسلمین اسلامی: در آن زمان مشهد علماي طراز اول را از دست داده بود. مثل حاج‌آقاحسين قمي که به كربلا هجرت كرده بودند و همچنين ساير علماي ديگر. تا وقتي آقاي میرزامهدي اصفهاني به مشهد آمدند و يك اساس علمي در واقع ايجاد شد. اين هم در زمان‌هاي اختناق پهلوي‌ها بود. البته ايشان شاگرداني تربيت كردند، ولي طوري نبود كه اينها بتوانند جای‌گزین امثال مرحوم آقاي حاج آقا حسين قمی شوند. ميرزاجوادآقای تهرانی خيلي از نظر علمي منزّه و از نظر تقوا والا بود. آقاي مرواريد، آقای تنكابني و چند نفر دیگر بودند، اما با آن قدرت علمي كه استادشان داشت، نتوانستند در مشهد ادامه دهند.

ناگفته نماند، تا برهه‌اي در مشهد درس‌هاي سطح خيلي فوق العاده بود. آقاي دامغاني بود، آقا شيخ حسين بادكوبه‌اي بود، اما درس خارج به آن صورتي كه در نجف زنده بود، اين‌جا وجود نداشت.

 تا اینکه خداوند لطف فرمود و آيت‌الله العظمي ميلاني به مشهد آمدند. ايشان از همه‌ی جهات ـ از لحاظ معقول و منقول ـ در مشهد يك رونق آوردند و درس خارج دوشادوش نجف حركت مي‌كرد و آنچه نجفيان داشتند، آقاي ميلاني داشت.

ايشان هم بعد از مدتي به رحمت ايزدي پيوست و در اين گير و دار و خالي بودن زمينه، جريان عراق پيش آمد و علما را از آنجا ظالمانه اخراج کردند و يكي بعد از ديگري آمدند.

 از جمله آيت‌الله العظمي شيرازي با سابقه‌ی علمي و مجاهدت‌هایی که به تنهایی و همكاري‌هایی كه با آيت‌الله العظمي خميني داشتند، به مشهد آمدند. من و همه طلاب خيلي خوشحال شديم كه باز زمينه‌ی درس خارج در مشهد در حال مهيا شدن است. اولين بار كه  در سال 1354 شمسی پیش‌شان رفتم، آقاي نوغاني منبري در كنارشان بود و من را معرفي كرد. من مدت‌ها از درس آقاي ميلاني استفاده كرده بودم، و ديگر درس‌هاي ديگر به من نمي‌چسبيد. وقتي آقاي نوغاني مرا معرفي كرد، عرض كردم به آقا بگوييد هرچه زودتر درس را شروع كنند. آقا گفتند ان‌شاءالله و بعد هم خيلي نگذشت كه ايشان درس را شروع كردند.

ايشان برای اشکالات من در درس احترام قائل بود. بيش از صد نفر در درس شركت مي‌كردند. يك درس شبانه داشتند و يكي روزانه در فقه و اصول. من در هر دو شركت مي‌كردم. و گاهي هم كه اشكال مي كردم جواب من را خيلي محترمانه مي‌دادند.

يك برهه‌اي من در درس دائما اشكال مي‌كردم، ايشان از من دعوت كردند كه به اتاق من بياييد. آقا مي‌رفتند و من پشت سر ايشان حركت كردم. آیت‌الله شیرازی گفتند از اين به بعد شما در جلسه‌ی استفتاء من شركت كنيد.  در اين جلسه آقاي شيخ ابوالقاسم روحاني بود، آقاي حجازي طبسي، آقاي جعفري كاشمري، آقاي آرام بودند. آقاي طبسي حائري هم كه در مسجد گوهرشاد پيش‌نماز بود، می‌آمد. آقاي نمايي هم بودند. در زمستان جلسه‌ی استفتاء شب‌ها بود و در تابستان جلسه طرف عصرها بود. و آنقدر ایشان به اين جلسه علاقه داشتند كه قبل از همه خود می‌آمدند و بعد جواب استفتاءهايي كه از شهرها رسيده بود، را طبق نظر آقاي شيرازي مي‌نوشتيم و به ايشان ارائه مي‌داديم و اگر ايشان مي‌ديد كه مطابق با واقع است، قبول مي‌كرد.

وضع زندگي ايشان خيلي عادي بود، حتي اتاق استفتاء‌شان قالي نداشت. یک زيلو پهن کرده بودند. من تقريباً 5 سال در خدمت ايشان بودم.

 

ـ آيا مواردي بوده كه شما اشكالاتي در درس مطرح كنيد و ايشان بپذيرند؟

حجت‌الاسلام والمسلمین اسلامی: در مسائل حج بود و موارد دیگر كه البته خيلي وقت است كه گذشته و الان در ذهنم نيست. من چون به سفر حج زياد می‌رفتم و از اين جهت تسلط بيشتري بر مناسك حج داشتم، در مواقعي مطلبي را كه عرض می‌كردم ايشان قبول می‌كردند.

 

ـ آیت‌الله العظمي شیرازی چه جهات اخلاقی برجسته‌ای داشتند؟

حجت‌الاسلام والمسلمین اسلامی: ايشان به صورتی عجیب روحيه‌ی طلبگي داشتند و خودشان را نمي‌گرفتند. مثلاً يك وقتي از ايشان دعوت كردم، قبول كردند و به خانه‌ام آمدند و ضيافتي به احترام ايشان تشكيل داديم بدون اينكه بگويند من آيت‌الله هستم، آمدند. هيچ‌وقت حاضر نبودند مثل بعضي‌ها پنج شش نفر در اطرافشان باشد.  اگر كسي کنارشان بود، در حدي بود كه كمكش باشد . اين حالت هم از ايشان خيلي مطلوب بود.

 

 
 
۱۳۹۶ سه شنبه ۴ مهر
   
 
نسخه عربي سايت پايگاه 
 
   
1 تعداد کاربران آنلاین
413 تعداد بازدیدکنندگان امروز
3566 تعداد بازديد كنندگان هفته
11089 تعداد بازدیدکنندگان ماه
1288452 تعداد بازدیدکنندگان کل
 
 
كليه حقوق مادي و معنوي سايت محقوظ و متعلق به دفتر آيةالله حاج سیّد محمّدعلی شیرازی می باشد
Designer:M.R.Ayazdehpour