جهت عضويت ايميل خود را ثبت كنيد
   
  
 
 
 
 

فرارسیدن ماه محرم الحرام و ایام عاشورای سالار شهیدان و سرور آزادگان حضرت اباعبدالله الحسین (عليه أفضل الصلوة والسلام) و اهل بیت پاک و یاران باوفایشان را به محضر مبارک منتقم آل محمد (صلی الله علیه وآله وسلّم) حضرت بقيةالله الأعظم (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) و به عموم مسلمانان جهان بويژه شيعيان و ارادتمندان خاندان رسالت (عليهم السلام) تسلیت عرض می نمائیم.                             مدیریت پایگاه

مدرسه علميه امام أميرالمؤمنين-ع

 -مدرسه علميه امام أميرالمؤمنين-ع

مکتب تشیع بارقه نوری است که از کوچه پس کوچه های تنگ و تاریک تاریخ مرارت ها و رنج ها به دست ما رسیده است، مکتبی که در عصر حضرت صادق علیه السلام ششمین حجت مطلقه الهی و رئیس مذهب حقه جعفری فقاهتش مدوّن گردید و چون آب حیاتی، تشنگان مکتب ولایت همانند زراره و محمدبن مسلم و ابی بصیر و یونس بن عبدالرحمن و ابان بن تغلب و ده ها و صدها از جویندگان حقیقت را سیراب کرد و در عصر حضور امام معصوم علیه السلام و نیز در عصر غیبت ولی الله الأعظم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با همه تنگناها و فشارهای طواغیت، راه خود را بازیافته و تا به امروز به دست ما رسیده است.

اگر نبود تلاش طاقت فرسای فقهای عظام در بستر زمان، و اگر نبود صبری چون (فی العین قذی و فی الحلق شجی) بی تردید قلدران تاریخ نهال فقه وفقاهت مکتب مقدس تشیع را از بیخ و بن برکنده بودند.

آنچه که مسلّم است این است که رنج شیخ طوسی ها و شیخ مفیدها و شهیدین و محقق ها تا فقهای نامدار عصر حاضر ، پشتوانه صیانت و حمایت از مکتب مقدس جعفری بوده است. فقهای عالیقدر علی قدر همتشان مجدّانه کوشیده اند با گسترش حوزه ها، تألیف و تصنیف  کتب و رسائل، تشویق و تربیت طلاب، قسمتی از دین خود را به صاحب مکتب حضرت صاحب الزمان (ارواحنافداه) اداء کرده باشند.

مرحوم آية الله العظمی شیرازی (قده) گوهری از خیل فقهائی است که در حیات پربارش په در شیراز، چه در نجف اشرف و چه در مشهد مقدس منشأ خيرات فراوان و برکات زیاد در گسترش فقه آل محمد صلی الله علیه و آله و تأسیس حوزه ها و تربیت صدها عالم دین بوده است.

معظم له آن روزی که در شهر مقدس مشهد مستقر گردید، حوزه علمیه بیش از 3600 طلبه در بر نداشت که نخبگان آنان در محضر درسش حضور يافته و بر وی تلمّذ می کردند و از افاضات علمی اش بهره می بردند، که بعدها رو به افزایش نهاد.

در آن روزها حوزه علمیه مشهد مقدس با دو کمبود اساسی و مهم روبرو شده بود، یک: کمبود بنیه علمی و پشتوانه فقاهتی و اجتهادی، و دیگری: کمبود مسکن و مرکز درسی. کمبود اول در اثر رحلت و فقدان فقیه اهل بیت(ع) مرحوم آية الله العظمی میلانی رخ داده بود، که به مفاد آيه شریفه (ماننسخ من آية أو ننسها نأت بخير منها أو مثلها) با ورود فقيه اهل البیت مرجع عالیقدر مرحوم آية الله العظمی شیرازی (رضوان الله تعالی علیه) نه تنها برطرف شد که حوزه علمیه از توسعه و رشد و حرکت علمی و سیاسی چشمگیری برخوردار شد، به گونه ای که آن تعداد از فضلاء حوزه که پس از رحلت مرحوم آية الله العظمی میلانی به دلیل احساس خلأ راهی قم شده بودند، با استقرار آية الله العظمی شیرازی با امید بیشتر به مشهد مقدس برگشتند و به فراگیری خود ادامه دادند. وکمبود دوم که در اثر خراب شدن تعدادی از مدارس علمیه مشهد مقدس در طرح توسعه حریم حرم مطهر امام رضا(ع) رخ داده بود نیز با اقدام سریعی که از سوی آية الله العظمی شیرازی (قده) در اجاره نمودن اماکن مناسب برای سکنای طلاب انجام شد در حد زیادی جبران گردید. و به اين تنها بسنده نشد که از سوی معظم له اقدام به تأسیس مدرسه ای در يکی از بهترین مواقع شهر یعنی بالاخيابان که هم اکنون (خيابان آية الله شيرازی) نام دارد، شد و براساس عشق و علاقه شديد به ساحت قدس مولی الموالی امیرالمؤمنين عليه السلام، به نام (مدرسه علميه امام اميرالمؤمنين عليه السلام) نامگذاری  گرديد.

با تأسيس و افتتاح آن مدرسه قدم مؤثری در ايجاد مأوای فکری و علمی برای اين حوزه برداشته شد و با گذشت زمان کوتاهی مدرسه علميه امیرالمؤمنين (ع) جايگاه و موقعيت مناسب خود را در حوزه علميه مشهد مقدس بدست آورد تا آنجا که از نظر اقبال طلاب جوان مجد و مشتغل شايد بتوان گفت تنها مدرسه ای بود که در آن حد مورد توجه قرارگرفته بود و چه بسا عامل مهم اين امر بالا بودن سطح علمی اساتيدی بود که برنامه های درسی مدرسه را بعهده گرفته بودند و اين يکی از نشانه های بلرز حسن سرپرستی و مديريت و اهتمام بالغ آية الله زاده معظم آقای حاج سيد محمدعلی شيرازی بود که با حسن تدبیر و حسن سليقه توانستند حمعی از نخبگان اساتيد و مدرسین بنام حوزه علميه را برای به عهده گرفتن برنامه های درسی مدرسه انتخاب کنند. 

هم چنان که در فصل تعطیلات تابستانی حوزه علمیه مدرسه راکد و معطل نماند، بلکه يک سلسله برنامه های درسی بوسیله جمعی از نخبگان اساتید حوزه علمیه قم که برای گذراندن تعطیلات تابستانی به مشهدمقدس می آمدند انجام می شد از قبیل: آية الله جوادی آملی، و نيز دانشمندانی از قبیل حجة الاسلام والمسلمين قرائتی.

مدرسه علميه امام اميرالمؤمنين (ع) روز به روز از شرايط مطلوب تری بروردار می گرديد و تحت زعامت و مرجعيت مرحوم آية الله العظمی شيرازی (رضوان الله تعالی عليه) رونق خوبی داشت و ظرف چند سال فارغ التحصیلان خوبی را تحویل حوزه و جامعه داد.

و بعد از رحلت معظم له، فرزند فرهيخته ايشان آية الله زاده معظم (حاج سيد محمدعلی) با تلاشی وصف ناپذير در تداوم و گسترش فعاليت های علمی وفقهی آن مدرسه همت می گمارد، به طوریکه در آن مقطع زمانی در پيشاپيش مدارس علميه فعال مشهد روزانه چندين حلقه درس تشکيل و اساتيد بزرگ و مدرسين عاليمقام و طلاب مجد و مشتاق در آن به تعليم و تعلّم اشتغال می داشتند.

از سوی ديگر به منظور تجديد بناء و توسعه آن، مدرسه تخريب گرديد و بوسيله آية الله زاده معظم حاج سيد محمدعلي شيرازی منازل اطراف مدرسه خريداری و با تلاش بسيار و سعی بليغ و با همامنگی های حاصله با شهرداری، خانه ها به مدرسه اضافه و به آن ادغام و ملحق گرديد و مدرسه در مساحتی حدود يک هزار و هفتصد متر مربع به شکل کنونی درآمد و شروع به عمليات ساختمانی آن شد و پس از انجام مراحلی از کار به دليل يک سلسله مسائل، ادامه کار متوقف شد و در اين مقطع، مدتی برنامه های درسی متوقف و سپس به حسينيه مرحوم آية الله العظمی شيرازی منتقل شد که روزانه بيش از بيست محفل درسی تشکيل می شود و در حدود پانصد طلبه در سطوح مختلف درسی در زمينه اصول و فقه و کلام و عقائد و تفسير و اخلاق از اساتيد محترم بهره مند می شوند.

از سوی آية الله زاده معظم (آية الله حاج سيد محمدعلی شيرازی) جهت برنامه ريزی صحيح و بهره برداری مطلوب از اين حوزه درسی، دفتری مستقر در حسينيه معين گرديده که مسئوليت آن به عهده چند نفر از طلاب فاضل جوان که دارای خبرگی مديريت می باشند نهاده شده است.

معظم له بودجه ای برای اين دفتر معين نموده است، هم چنان که بودجه ای جهت اساتيد و مدرسين معظم در نظر گرفته شده که ماهانه به آنان تقديم می شود و نيز ماهانه شهريه ای به کليه طلاب شرکت کننده پرداخت می گردد.

در اين حوزه مقدسه، برنامه های درسی همزمان با شروع دروس حوزه علميه مشهد مقدس آغاز و با تعطِل شدن حوزه، تعطيل می گردد.

توليت مدرسه علميه امام اميرالمؤمنين (ع) در وقفنامه ای که از طرف فقيد سعيد مرحوم آية الله العظمی شيرازی (قدس الله نفسه الزکية) تدوين گرديده به عهده هيئت امناء مرکز خيری و علمی امام اميرالمؤمنين (ع) است که مرکب از 9 نفر از علماء و فضلاء واساتيد حوزه علميه می باشد، به مديريت آية الله حاج سيد محمدعلی شيرازی.

 وقفنامه مدرسه علمیه امام امیر المؤمنین ( علیه السلام )

 بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله الواحد علی القلوب والضّمائر والمطّلع علی الخفایا والسّرائر، والصّلوة والسّلام علی أشرف بریّته وخیر خلقه، خاتم رسله و سیّد انبیائه محمّد بن عدالله و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین ابواب علمه والأمناء علی رسالته و حجج الله علی خلقه، سفن النجاة و سبل الوصول الی قمّة السعادات لاسیّما مولانا بقیّة الله الاعظم الحجة بن الحسن العسکری (ارواحنا فداه وعجّل الله تعالی فرجه الشّریف) و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین من الآن الی قیام یوم الدّین .

و بعد : از آنجا که مدارس علمیّه در طول تاریخ تشیّع کانون هدایت و محور مشعل های فروزان دانش و فقاهت و مرکز عظیمی برای درخشش و تابش انوار علوم اهل بیت عصمت و طهارت (صلوات الله وسلامه علیهم اجمعین) که همانا تجلّی دهنده معارف اسلامی از سرچشمه اصیل آن بوده و بر اثر تلاشهای پیگیر و کوشش های علمای اعلام و پرچمداران دین در تمام دوره ها، افرادی لایق و دانشمندانی محقّق و نویسندگانی زبردست به جامعه تحویل داده است و ضرورت تداوم این رویّه خداپسندانه و شیوه حسنه در این ازمنه بیشتر احساس می گردید، و به لحاظ اینکه حوزه علمیّه مشهد مقدّس رضوی علی مشرّفها آلاف التحیة والثناء که یکی از مهمترین حوزه های علمیّه جهان تشیّع به شمار می آید، نیاز مبرمی به مدارس و برنامه هایی که ضامن پرورش و پیشرفت آقایان طلّاب علوم دینیّه و رشد تحصیلی آنان باشد داشت، و به منظور ابقاء صدقاتی جاریه که مصداق بارز آن « علم ینتفع به الناس » می باشد اینجانب ( عبدالله ابن سیّد محمّد طاهر الشیرازی غفر الله لنا وعفی عنّا ) در ظلّ توجیهات و عنایات حضرت بقیة الله الاعظم حضرت حجة بن الحسن العسکری عجّل الله فرجه، وقف مؤبد و حبس مخلّد نمودم تمامیت ششدانگ یک باب ساختمان « چهار دانگ مفروز » دارای پلاک شماره 3944 مجزّا شده از منزل و سراچه ی شماره ی 3944 و 3945 واقع در بخش یک مشهد مقدّس خیابان علیا طبق سند مالکیت شماره 2728 صفحه 545 دفتر 24 صادره از ثبت مشهد به انضمام ششدانگ یک باب خانه ( دو دانگ مفروز ) دارای پلاک شماره 3945 مجزّا شده از منزل سراچه شماره ی 3944 و 3945 واقع در بخش یک مشهد خیابان علیا طبق سند مالکیت شماره ی 2916 صفحه 567 دفتر 26 صادره از ثبت مشهد که هر دو خانه فعلاً تشکیل محلّ (مدرسه علمیّه امام امیر المؤمنین علیه السلام ) را داده، با جمیع متعلّقات شرعیّه و عرفیه و انشعاب آب و برق و اشتراک گاز و تلفن شماره 25255 که بدین شرح در مورد آن عمل می گردد :

1-     : نام : مدرسه علمیّه امام امیرالمؤمنین (علیه السلام) که به هیچ وجه و در هیچ شرایطی احدی حقّ تغییر نام آن را ندارد .

2-     جهت وقف : اسکان طلّابی که به قصد تحصیل علوم دینی از نقاط مختلف کشور و شهر مقدّس مشهد به حوزه علمیّه ملحق می شوند و نیز طلّابی که از کشور های اسلامی و غیر اسلامی بدین منظور می آیند .

3-     موقوف علیهم : طلّاب مسلمان و شیعه اثنی عشری که متّقی و پایبند به ملکات فاضله و متخلّق به اخلاق اسلامی بوده و مجرّد باشند و هیچ گونه وابستگی به گروه های سیاسی نداشته و ممحّض در اشتغال تحصیل به علوم دینی باشند و به هیچ وجه به شغل دیگری اعمّ از اداری، اجرایی، کسبی مشغول نبوده و حدّاقل دوره مقدماتی دروس حوزه (جامع المقدّمات، سیوطی، حاشیه، منطق المظفّر، مطوّل ) را به علاوه پایه های اولیّه عقائد و معارف اسلامی را به اتمام رسانده باشند .

4-     تولیت: مادام العمر با اینجانب خواهد بود و پس از حیات، تولیت به عهده (مرکز خیری و علمی امام امیرالمؤمنین علیه السلام ) ثبت شده در اداره ثبت اسناد مشهد به شماره 115 در تاریخ 19/1/58 می باشد و مرکز مزبور مکلّف است مدرسه را طبق مفاد وقفنامه اداره نماید و در صورتی که لا سمح الله مرکز خیری و علمی فوق الذکر به عللی منحلّ و شخصیّت حقوقی خود را از دست داد، تولیت مدرسه مزبوره به عهده نور چشمانم حاج سیّد محمّدباقر شیرازی و حاج سیّد محمّدعلی شیرازی ایّدهما الله تعالی ووفّقهما لمراضیه مشترکاً می باشد و پس از فوت هر یک، تولیت بالنّسبه به عهده ارشد اولاد ذکور آنان که روحانی بوده و اشتغال به تحصیل یا تدریس در حوزه علمیّه داشته می باشد، با نظر اعلم واتقای علماء شهر مقدّس مشهد، و در وصرت انقراض نسل ذکور متولیان فوق الذّکر، تولیت کلاً به عهده اتقی و اعلم علمای شهر مقدّس مشهد که به سرپرستی و تصدّی امور حوزه علمیّه را به عهده داشته باشد خواهد بود .

5-     برنامه های درسی: جهت حسن جریان برنامه های تحصیلی ، هیئتی مرکّب از اساتید زبده و چهره های برجسته حوزه علمیّه که در رشته های مربوط به خود تخصّص کافی داشته و از نظر تقوی و ملکات فاضله حائز حُسن سعه و وثوق باشند، به وسیله متولیان در هر مرحله ای انتخاب شده که برنامه های تدریسی مدرسه را بر طبق روال معمول در حوزه های علمیه به عهده گرفته و از إعمال سلیقه هایی که تناسب با رویّه های مألوف حوزه ها ندارد اکیداً خودداری نمایند. برنامه های درسی حتماً باید در حدّی باشد که مورد استفاده اکثر طلّاب حوزه علمیّه قرار گیرد، لذا علاوه بر برنامه های اختصاصی طلّاب ساکنین مدرسه، برنامه های دروس عمومی بر اساس ضوابطی که از سوی مدیر مدرسه ، با مشورت متولیان تعیین می شود در مدرسه دایر گردد .

6-     متولی جهت نظم و انضباط و حُسن جریان امور مدرسه مدیری را تعیین می نماید تا از نظر پذیرش طلّاب و رسیدگی به شرائط پذیرش آنان و تنظیم برنامه کلاسها و نحوه بهره برداری از کتابخانه نظارت کامل داشته باشد .

7-     میزان حقوق آقایان اساتید و اداره کنندگان مدرسه اعمّ از مدیر و مسئول کتابخانه و مستخدمین و حقوق محصّلین با نظر متولّی خواهد بود و این بودجه از محلّ موقوفه ای که بدین جهت اختصاص خواهد یافت تأمین می گردد و تا زمانیکه این موقوفه دایر نشد و یا درآمد موقوفه تأمین کننده همه نیازها نباشد متولیان از محل وجوهات شرعیه و اعانات و تبرعات افراد خیّر و نیکوکار استفاده نمایند .

8-     شرکت طلّاب مدرسه در برنامه های درسی الزامی است و هیچ طلبه ای حق ندارد از مدرسه تنها جهت سکنی استفاده نماید .

9-     حداکثر استفاده یک طلبه از حجره های مدرسه، جهت سکونت توأم با تحصیل 10 سال می باشد لذا با متأهل شدن یا انقضاء این مدت حتماً باید حجره را تخلیه و واگذار نماید، ضمناً حقّ پذیرایی از میهمانان در حجره های مدرسه – چنانچه آن میهمان از مشتغلین در حوزه های علمیه باشد – با اجازه مدیر مدرسه برای مدت سه روز بلا مانع است .

10-   در موسم تعطیلات تابستانی که برنامه های عمومی حوزه و مدرسه تعطیل می گردد، مقتضی است مدیر مدرسه با همکاری هیئت تدریسيه برنامه های ویژه ای از قبیل کلاسهای تفسیر و عقائد و فنّ خطابه و زبان و نظائر آن بر طبق مقتضیات هر زمان دایر نماید .

11-   متولّیان مکلّف اند هر ساله به مناسبت سالروز فرخنده عید میلاد با سعادت مولی الموحّدین امیر المؤمنین (علیه الصلوة و السلام) مجلس جشن و اطعامی در شب یا روز میلاد برگزار نمایند و هزینه آن را از محلّی که هزینه برنامه های مدرسه تأمین می گردد بپردازند .

12-   مأمول است متولّیان محترم در هر دوره وبطنی با دقّت و خلوص نیّت مفاد این وقفنامه را به اجرا گزارده و هیچگونه تخلّفی از آن ننمایند که عندالله مسئول و معاقب خواهند بود .

« فَمَن بَدَّلَهُ بَعدَمَا سَمِعَهُ فَإِنَّمَا إِثمُهُ عَلَی الَّذِینَ یُبَدِّلُونَهُ »

صیغه وقف به شرح فوق الذّکر اجرا گردید ، والله خیر شاهد ووکیل .

بتاریخ بیست و هشتم جمادی الاولی سال یکهزار و چهارصدو یک هجری قمری ، برابر : فروردین یکهزار و سیصد و شصت هجری شمسی .

وأنا العبد الراجی عفو ربّه الغافر عبد الله بن السید محمّد طاهر الشیرازی .

 

 امضاء حضرات آقایان مراجع معظّم تقلید و علماء اعلام که به عنوان شاهد در ذیل وقفنامه انجام شده است :

 

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رَبِّ العالمین والصّلاة والسّلام علی سیّد المرسلین محمّد وآله الطاهرین والّلعن علی اعدائهم اجمعین .

و بعد : اعترف الواقف المعظّم سماحة آیة الله السیّد الشیرازی دامت برکاته بجمیع ما فی الورقة ، اللّهمَّ تَقَبَّل منه بقبول حسن وأَجزِهِ خیر جزاء المحسنین واجعله له صدقةً جاریةً باقیةً تعلو بها کلمة الاسلام و ذکری رسولک و اولیائک علیهم الصّلوة والسّلام سیّما بقیّة الله فی الارضین ارواحنا له الفداء .

فی الثانی من شهر شعبان العظّم سنة 1404هـ     محمّد رضا الموسوی الگلپایگانی

  بسم الله الرحمن الرحیم

بعد الحمد والصّلوة لأهلها : اعترف سماحته بما رُقّم فیه حرفاً بحرف واجداً لما هو المقرر فی بابی الوصایا والاقاریر ، تقبّل الله منه بقبول حسن وحباه من الاجرین ومن الرحمة کفلیها

3/شعبان المعظّم/سنة 1404 هـ ق               شهاب الدین الحسینی المرعشی النجفی

 بسمه تعالی شأنه العزیز

قد وقع الوقف المزبور فی التاریخ المذکور فی الورقة والحمد لله تعالی.                   حسنعلی مروارید

 

       بسمه تعالی شأنه

مراتب مذکوره فوق صحیح است ان شاء الله تعالی.                                   جواد تهرانی

 

بسمه تعالی وله الحمد

صحّت مراتب مندرجه در این وقفنامه مورد تصدیق است.                               علی فلسفی

 

بسمه تعالی شأنه

مراتب مصدوره در متن مورد تصدیق است.                                سید ابراهیم علم الهدی

 

بسمه تعالی شأنه

وقع الوقف المزبور فی الورقه حسبما سُطّر فیها       حرِره الأحقر محمّد عزّالدین الحسینی الرّنجانی   فی 25/رجب المجرّب/1404

 
 
۱۳۹۶ سه شنبه ۴ مهر
   
 
نسخه عربي سايت پايگاه 
 
   
2 تعداد کاربران آنلاین
397 تعداد بازدیدکنندگان امروز
3550 تعداد بازديد كنندگان هفته
11073 تعداد بازدیدکنندگان ماه
1288436 تعداد بازدیدکنندگان کل
 
 
كليه حقوق مادي و معنوي سايت محقوظ و متعلق به دفتر آيةالله حاج سیّد محمّدعلی شیرازی می باشد
Designer:M.R.Ayazdehpour