جهت عضويت ايميل خود را ثبت كنيد
   
  
 
 
 
 

فرارسیدن ماه محرم الحرام و ایام عاشورای سالار شهیدان و سرور آزادگان حضرت اباعبدالله الحسین (عليه أفضل الصلوة والسلام) و اهل بیت پاک و یاران باوفایشان را به محضر مبارک منتقم آل محمد (صلی الله علیه وآله وسلّم) حضرت بقيةالله الأعظم (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) و به عموم مسلمانان جهان بويژه شيعيان و ارادتمندان خاندان رسالت (عليهم السلام) تسلیت عرض می نمائیم.                             مدیریت پایگاه

حضرت آيةالله سيّد محمّدعلي شيرازي

بسم الله الرحمن الرحیم

حضرت آیت الله حاج سید محمد علی شیرازی فرزند مرجع عالیقدر شیعیان مرحوم آیت الله العظمی حاج سید عبدالله شیرازی (قدّس الله نفسه الزکیه) در سال 1326 هجری شمسی مطابق با 1367 هجری قمری در شهر نجف اشرف و در جوار مرقد مولی الموحدین امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه افضل الصلوة والسلام در بیت علم و فضیلت و در خانواده ای اصیل و با شخصیت از پدری چون مرحوم آیت الله العظمی حاج سید عبد الله شیرازی و مادری علویّه از ذریه پیامبر عظیم الشأن اسلام متولّد گردید .

 

وی در آغوش پر مهر و محبت پدری بزرگوار و دامن مادری مجلّله از سلاله پاک علی و زهراء علیهما الصلوة والسلام رشد یافت. در سنین اولیه عمر، درسهای نخستین زندگی را که شالوده شخصیت علمی و معنوی وی بود فراگرفت و زیر بنای شخصیت بزرگ و مدارج تقوی و ایمانش در همان روزگار اولیه در مهد پرورش آن پدر بزرگوار و مادر گرامی شکل گرفت.

 

به مفاد گفتار رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله) که "ز گهواره تا گور دانش بجوی" عمل نمود و از پنج سالگی وارد میدان بزرگ تعلّم گردید.

 

در سنّ سیزده سالگی ملبّس به کسوت مقدس روحانیت گردید و تاج پر افتخار پیامبر عظیم الشأن اسلام (صلی الله علیه و آله) یعنی عمامه را توسط والد معظمش بر سر نهاد و به دروس حوزوی مشغول گردید و در ظرف چند سال دروس مقدمات و سطوح عالیه را با استفاده از محضر اساتید بزرگ حوزه علمیه نجف اشرف به ترتیب: ادبیات (جامع المقدمات، سیوطی، مغنی، و . . .) نزد اساتید مختلف، منطق نزد مرحوم حجت الاسلام والمسلمین آقای رؤوفی، بلاغت و تفسیر نزد آیت الله حاج شیخ هادی معرفت، معالم الاصول و مقداری از لمعه نزد آیت الله حاج سید محمد رضا مدرسی، قوانین و شرح لمعه و مکاسب و رسائل نزد آیت الله راستی کاشانی، کفایة الاصول جلد1 نزد آیت الله حاج شیخ مسلم ملکوتی تبریزی و جلد2 نزد آیت الله العظمی حاج شیخ میرزا جواد تبریزی رحمة الله تعالی علیهم اجمعین، به پایان رساند و در سن 21 سالگی در حوزه درس خارج فقه و اصول والد معظم خود یعنی حضرت آیت الله العظمی شیرازی (رضوان الله تعالی علیه) وارد گردید و مقطعی در حوزه درس اصول حضرت آیت الله العظمی خویی (قدّس سره الشریف) حضور یافت.

 

 در تمام این مراحل ضمن استفاده علمی از اساتید خود، برای جمعی از طلاب حوزه علمیه نجف اشرف و در مدرسه علمیه مرحوم حضرت آیت الله العظمی شیرازی در مراحل مختلف تدریس می نمود و نظام امتحانات حوزوی را در مدرسه آیت الله العظمی شیرازی پیاده نموده و در جهت رشد و تعالی اساتید و طلاب آن مدرسه فعالیت زیادی می نمود و در کنار فعالیت های حوزه ای یک سلسله فعالیتهای فرهنگی در ارتباط با جوانان را آغاز نمود که نتایج پر باری در برداشت. و همزمان با اشتغال به درس و تدریس، بار سنگین مرجعیت مرحوم آیت الله العظمی شیرازی (رضوان الله تعالی علیه) و اداره امور کثیری از حوزه علمیه نجف اشرف را بر دوش و به عهده داشت.

 

همچنانکه در مسائل مبارزاتی مرحوم آیت الله العظمی شیرازی با رژیم های حاکم بر عراق از آغاز برسرکار آمدن رژیم جمهوری به سر کردگی عبد الکریم قاسم در سال 1958 میلادی بهترین یار  و معین معظم له و رابط میان مرجعیت و گروههای مختلف عراقی بود و خود مستقلاً دارای نقش ارزنده ای بود و در اثر فعالیت وسیع الاطراف علیه رژیم های حاکم بر عراق مکرراً مورد تعقیب و بازداشت قرار می گرفت ولی در همه حالات دست از مبارزه قاطعانه خود بر نمی داشت. به خصوص در رابطه با مبارزه با رژیم جنایتکار و ضد اسلامی حزب بعث عراق که بهمین جهت، در فرصتی دستگیر و در فرصتی دیگر قبل از دستگیری متمکن از فرار به خارج از کشور شد.

 

در سال1384 هجری قمری برابر 1342 شمسی برای اولین بار به ایران سفر نمود و ضمن تشرف به زیارت مرقد مطهر حضرت ثامن الحجج علی بن موسی الرضا (علیه الصلوة والسلام) به شهر های مختلف ایران سفر نمود و با علماء اعلام بلاد دیدار نموده و پیام والد معظمش حضرت آیت الله العظمی شیرازی (رضوان الله تعالی علیه) را در ارتباط با نهضت اسلامی ایران به آنان ابلاغ می نمود.

در اواخر سال 1395 هجری قمری (1354 شمسی) برابر سال 1975 میلادی، آیت الله حاج سید محمدعلی شیرازی پس از یک مقطع طولانی  اشتغال به درس و تدریس در حوزه علمیه کهنسال نجف اشرف و انجام خدمات فرهنگی و اجتماعی و مبارزه سخت و شدید با رژیم بعث حاکم بر عراق و به وجود آمدن شرایط سخت و دشوار برای حوزه علمیه نجف اشرف که منجر به تبعید نمودن اکثریت قریب به اتفاق روحانیون آن حوزه و علماء بزرگ و عموم ایرانیان گردید، در معیت والد معظمش مرحوم آیت الله العظمی شیرازی (قدس الله نفسه الزکیه) به ایران مهاجرت نمود و رحل اقامت را در مشهد مقدس در جوار مرقد مطهر و مضجع پاک حضرت ابی الحسن علی بن موسی الرضا (علیه آلاف التحیة والثناء) افکند.

 

ایشان از ابتداء ورود و استقرار در مشهد مقدس ضمن اشتغال به برنامه های درسی و علمی و حضور منظّم و یکسره در جلسات استفتاء والد معظّم(ره)، بار سنگین مرجعیت معظم له و اشراف بر امور و شؤون حوزه علمیه عظیم الشأن مشهد مقدس را به عهده گرفت و از سوی دیگر به دلیل ورود مبارزات به حق مردم مسلمان ایران علیه نظام شاهنشاهی به مرحله جدید، که منجر به پیروزی انقلاب گردید وبا توجه به اینکه بیت مرحوم آیت الله العظمی شیرازی (قده) تنها پایگاه و مرکز این مبارزه و محل حضور همه مبارزان و سرمداران و کانون تبادل نظر و تصمیم گیری مردم بود و نقش رهبری دیگر شهر ها و حوزه ها علمیه و مجامع مسلمان را ایفاء می کرد، آیت الله زاده شیرازی نقش حساس و ارزنده مهمی را ایفاء می نمود. تا آنجا که همه متصدیان و سردمداران حرکت و مبارزه، ایشان را به عنوان بهترین پل ارتباطی مؤثر با مرحوم آیت الله العظمی شیرازی(ره) می دانستند.

 

همچنانکه ایشان رابط میان معظم له و مراجع معظم تقلید قم و تهران و دیگر ارکان قیام و نهضت بود. و در تمام آن مراحل مردانه و مقاوم ایستاد و همچون انسانی مسؤول با تمام قوا، دلیرانه و قاطعانه با ستیز با دشمنان اسلام برمی خواست و بهترین نقش را در مسیر مبارزه با طاغوت و گسترش نهضت اصیل اسلامی ایران و پیشرفت آن و متجلی نمودن جنبش اسلامی مردم استان خراسان که نه فقط در آن زمان حدود 5 میلیون نفر از مردم ایران را در برداشت بلکه میعادگاه میلیون ها مسلمان مشتاق از اقصی نقاط کشور و جهان بود، ایفاء می نمود.

 

آیت الله شیرازی در کنار برنامه های وسیع الاطرافی که در بیت مرجعیت با اشراف و نظارت و مباشرت ایشان صورت می گرفت به منظور اطلاع یافتن از احوال مسلمانان، به خضوص شیعیان در نقاط مختلف جهان  مسافرت هایی به کشورهای مختلف اسلامی می نمودند و با علماء و روحانیون و مجامع شیعیان دیدار و از احوالات آنان مطلع می شدند و اقداماتی متناسب با نیاز آنان می نمودند که می توان از سفرهای ایشان به کشورهای هندوستان، پاکستان، سوریه، جنوب لبنان، و دیگر کشورهای عربی علی الخصوص حوزه خلیج فارس و نیز کشورهای اروپایی نام برد.

 

این مسافرت ها توانست به طور چشمگیر اثرات مفید و ثمر بخشی در جهت اتحاد مسلمانان و تشکل هر چه بیشتر شیعیان و به حرکت در آوردن مسلمانان منطقه در برابر تهاجمات دشمنان اسلام داشته باشد؛ همچنانکه در همه این سفرها اقدامات فراوانی برای معرفی و نشر معارف عالیه مکتب مقدس اهل البیت (علیهم السلام) انجام می شد و از هر فرصتی جهت پرده برداری از چهره پلید وهابیت و دیگر دشمنان اسلام و خاندان عصمت و طهارت صلوات الله و سلامه علیهم استفاده می گردید.

 

معظم له در راه خدمت به جامعه مسلمانان، از هیچ فعالیتی دریغ نداشته و هر گونه خدمات ممکنی را انجام داده از قبیل:

تقویت حوزه های علمیه چه از نظر بنیه علمی و چه از جهت کمک به هزینه زندگی آنان از طریق پرداخت شهریه و همچنین کمک به مستضعفان، و از همه مهم تر تأسیس مؤسسات عام المنفعه همانند:

 

1-     مؤسسه خیریه درمانی آیت الله العظمی شیرازی (بیمارستان ام البنین سلام الله علیها ویژه زنان)

2-     مجتمع خیری مسکونی آیت الله العظمی شیرازی

3-     مدرسه علمیه امام امیرالمؤمنین علیه الصلوة والسلام

4-     کتابخانه عمومی آیت الله العظمی شیرازی

5-     مؤسسة الامام امیرالمؤمنین للشؤون العلمیة والخیریة

و همچنین تأسیس مدارس علمی و دینی در داخل و خارج کشور و نیز سرپرستی برخی از حوزه های علمیه خارج از کشور و ایجاد طرح های نوین در جهت پیشرفت درسی طلاب علوم دینیه سخت کوشا و دارای نقش مؤثر بوده و هستند.

 

در ارتباط با حرکت اسلامی ملت عراق به رهبری مرجعیت و زعامت دینی نجف اشرف از روزهای نخست دست توانایی برای پدر بزرگوارش مرحوم حضرت آیت الله العظمی شیرازی (رضوان الله تعالی علیه) بود و در مبارزه با خصوص رژیم ضد اسلامی و ضد بشری حزب بعث عراق نقش بسیار وسیعتری ایفاء می نمود و به این نقش همچنان ادامه داد تا آن هنگام که حکومت ننگین صدام سقوط نمود و در زباله دان تاریخ افتاد.

 

 پس از سقوط رژیم بعث که اوضاع عراق در اثر توطئه های عمیق و جنایتکارانه آمریکا وقدرتهای اشغالگر و حکومت های به ظاهر اسلامی عربی و غیر عربی با بحرانی بسیار نگران کننده روبرو شد و فجایعی که بوسیله عمال مزدور اعم از بعثیون باقیمانده، وهابیت کثیف، افراطیون از سنّیها و عوامل القاعده مزدور رخ داد که در اثر آن ده ها هزار نفر کشته و صدها هزار نفر مجروح و چند میلیون نفر آواره شدند، موضعگیری های حضرت آیت الله حاج سید محمدعلی شیرازی بسیار جریئانه و قاطعانه بود و هر یک از حوادث و رویدادها را در وقت و زمان خود با صراحت لهجه و بدون هیچ گونه ملاحظات دیپلوماسی محکوم می نمود و از آن حادثه و رویداد و بوجود آورندگان آن ابراز تنفر و انزجار می نمود.

 

و در برابر افکار ضد اسلامی و تشکیلاتی که به ظاهر دینی ولی در واقع ضد دین و مذهب و مرجعیت و قدسیت اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام به منظور پاشاندن و متلاشی نمودن حوزه کهنسال نجف اشرف و متزلزل نمودن قدرت معنوی مرجعیت تقلید و مشوش نمودن افکار جوانان شیعه که بیش از سی سال در عهد حکومت بعث، از دین و مذهب دور بودند، به نام جیش المهدی تحت رهبری بعضی روحانی نمایان و گروه الصرخی الحسنی و . . . در عراق بوجود آمد، آیت الله حاج سید محمد علی شیرازی تنها روحانی بارز و عالم برجسته ای بود که با قاطعیت با این رویدادها برخورد نموده و می نماید و در برابر آن ایستادگی نموده و با صدور بیانیه های متعدد و مهم و از طریق مصاحبه های مطبوعاتی و ماهواره ای مختلف، پرده از روی توطئه های کثیف و شوم استعمارگران و حکومت های جانی منطقه و عمال پلیدشان برداشته و بر می دارد.

 

کوتاه سخن آنکه حضرت آیت الله حاج سید محمدعلی شیرازی که فرزند برومند مرجع عالیقدر شیعیان جهان، مجاهد عظیم الشأن مرحوم آیت الله العظمی حاج سید عبدالله شیرازی (قدّس الله نفسه الزکیّه) می باشد، مردی فاضل، دانشمندی محقّق، استادی عالیقدر در حوزه علمیه، پرتلاشی نستوه، متواضعی خلیق و محبوب، مدیری لایق و کاردانی پرتوان می باشد که در تمامی برنامه ها و در اساس و پایه ریزی جزء جزء پروژه های به ثمر نشسته والد بزرگوارشان صاحب نظر و پی گیری خستگی ناپذیر و خلاق بوده است و حضور وی در این بیت مرجعیت موجب گسترش حرکت مرجعیت و توسعه آثار و برکات آن و انتظام بخشیدن به برنامه های طرح شده و پیشنهاد شده گردیده که جلب توجه حوزه های علمیه و حتی دیگر بیوت مراجع را نموده است.

 

حتی بعد از رحلت آیت الله العظمی شیرازی (ره) تکمیل طرح های نیمه تمام و اندیشه تداوم خدمات شایان و توجه به اقشار مختلف علی الخصوص مستضعفین و تغذیه معنوی و ایجاد رفاه برای حوزه های علمیه، بسیار چشمگیر و بی بدیل بوده است.

 

حضور فعال چهره ای خوش ذوق چون معظم له در کنار مرجعیت ، عامل مهمی بوده در جهت تسریع در تمامی برنامه های سازنده و تضمینی در راستای تحقق اهداف و منیات بلند فقاهت و مرجعیت شیعه.

اطال الله عمره و کثّر الله امثاله و زاد الله توفیقاته.

 

 

لازم به ذکر است که اکثر آثار بزرگی که امروزه در داخل مشهد مقدس و دیگر نقاط کشور و کشورهای خارج به نام فقید سعید مرحوم آیت الله العظمی حاج سید عبدالله شیرازی (ره) می باشد، در اصل برنامه هایی است که از سوی حضرت آیت الله حاج سید محمدعلی شیرازی تأسیس گردیده و بسیاری از آنها بعد از وفات و رحلت آیت الله العظمی شیرازی(ره) صورت گرفته، و لیکن معظم له بر اساس علاقه و ارادت وافر به پدر بزرگوارشان آنها را به نام آن فقید سعید نامگذاری نموده اند.

 

حضرت آیت الله حاج سید محمدعلی شیرازی آثار قلمی متعددی دارند در چند چهره:

 

الف- آثار قلمی که به چاپ رسیده است:

 

1-     الوقایة الاسلامیة عن المفاسد الخلقیة

2-     التشیع واثره فی تطور المجتمع

 

ب- مقدماتی که بر کلیه کتاب های فقهی و اصولی مرحوم آیت الله العظمی شیرازی نوشته اند.

 

ج- آثار قلمی که به چاپ نرسیده است:

1-     دروس فی اصول الفقه

2-     المکاسب فی الفقه الاسلامی

3-   دروس اسلامية

4-   شهداء العقيدة

 
 
۱۳۹۶ سه شنبه ۴ مهر
   
 
نسخه عربي سايت پايگاه 
 
   
1 تعداد کاربران آنلاین
418 تعداد بازدیدکنندگان امروز
3571 تعداد بازديد كنندگان هفته
11094 تعداد بازدیدکنندگان ماه
1288457 تعداد بازدیدکنندگان کل
 
 
كليه حقوق مادي و معنوي سايت محقوظ و متعلق به دفتر آيةالله حاج سیّد محمّدعلی شیرازی می باشد
Designer:M.R.Ayazdehpour